نقد فیلم | فراتاب
آخرین اخبار

نقد فیلم

RSS
نگاهی به آخرین فیلم لارس فون‌تریه:
به لحاظ ساختاری این فیلم همان ساختمان سه‌گانۀ افسردگی را دارد: اپیزودی بودن؛ اپیزودهایی که از تک تک آنها تحت عنوان incident یاد شده است.
دکتر سیدعلی منوری
«تانگوی شیطان» غایت تکامل چیزی است که از آن تحت عنوان «سینمای هنری» یاد می‌کنن، همچون «مالیخولیا»ی فون‌تریه، «تانگوی شیطان» تار تماشاگر را در همان سکانس نخستین میخکوب می‌کند.
دکتر سیدعلی منوری
در واقع در سراسر فیلم این طبیعت سوبژکتیو جو بوده که واقعیت را خلق می‌کند! او یک زن است! نیمفومانیایی بودن زن فرع قضیه است. به هرحال این طبیعت سوبژکتیو رازورزی خاص خود را دارد: در یک آن نسیم پاییزی و رقص باد و برگ است و در آنی دیگر گردباد و طوفان و زلزله.
دکتر سید علی منوری
در فیلم الی، کارگردان میشل را در جهانی به تصویر کشیده که ملغمه‌ای از مناسبات جنسی پیچیده، خیانت، عشق به فرزند، تنفر از والدین، پرخاشگری، بی‌اعتمادی و تنهایی است.
بابک صفری
در فیلم های نافیلم پاراجانف همواره با مکان هایی روبر می شویم که از تمام بستارمندی خود تهی شده است و در دل یک سیر تاریخی گفتمانی به دگرسانی از اشیاء مختلف معنا یافته است.
دکتر سید علی منوری
برداشت اولیه مخاطب از این فیلم تماشای صحنه‌هایی تاریخی از جنگ جهانی دوم است، اما به نظر من چهارچوب مفهومی فیلم ادامۀ راهی بوده که نولان با تلقین/Inception شروع کرده و در میان ستاره ای/Interstellar به نحوی تکامل بخشیده است.
بابک صفری
بونوئل یک شیطان بزرگ است در تمامی ابعاد: از فیلم هایش گرفته تا چهره اش، از افکارش تا آنچه که خلق می کند. او حتی یک شاعر شیطانی است، آنقدر شیطانی که شعر را بر روی نگاتیو می نگارد.
گفتگو
وقتی یک نادره هنر از بزرگی هنرمندی دیگر از نوادر روزگار سخن به میان می‌آورد:
'گفت‌وگوی اختصاصی فراتاب با استاد دانشگاه توکیو:
ویدیو
کیوسک
کتاب