به گزارش فراتاب، از یک سو، ایران تلاش می کند صادرات محصولات دارویی خود را افزایش دهد و در این زمینه به جذب سرمایه گذاری بپردازد. اما از سوی دیگر، افزایش تولید دارو می تواند تاثیر منفی ای بر قیمت ها و در دسترس بودن برخی از داروها بگذارد.
ایران به منظور تقویت صنعت داروسازی خود به دیگر کشورها و شرکت های خارجی برای سرمایه گذاری روی آورده است. در طی 6 ماهه بعد از لغو تحریم های غرب، ایران تلاش گسترده ای را برای همکاری و جذب سرمایه گذاری از سوی شرکت های داروسازی خارجی صورت داده است.
برای مثال، چند هیئت آلمانی امسال به ایران سفر کرده اند و هر دو کشور نسبت به افزایش همکاری ها در زمینه داروسازی ابراز تمایل کرده اند. تا پایان ماه ژوئن، ایران و روسیه در حال مذاکره برای سرعت بخشیدن به همکاری های علمی بین دو کشور بودند و توافق کرده بودند که در زمینه 40 پروژه علمی با یکدیگر همکاری نمایند.
آلمان و روسیه واردات دارویی قابل توجهی از ایران دارند و مجموعا بیش از 75 درصد صادرات محصولات دارویی ایران به این دو کشور انجام می گیرد. بنابراین روابط این دو کشور با ایران در زمینه صنعت دارو مستحکم است.
اما ایران اخیرا قرارداد تجاری ای با هند نیز منعقد کرده که هدف از آن بالا بردن صادرات به این کشور است و شرکت داروسازی دانمارکی نوو نوردیسک نیز طرح هایی را برای تولید انسولین در ایران اعلام کرده است.
بیزنس مانیتور معتقد است با توجه به وجود فساد، بروکراسی اداری و قوانین پرریسک ایران، لزوما شرکت های داروسازی چندملیتی زیادی وارد بازار ایران نخواهند شد. تحلیلگران این موسسه انتظار دارند شرکت های داروسازی به جای حضور مستقیم در ایران برای تولید دارو، تنها با شرکت های داروساز داخلی شراکت کنند.
اما بیزنس مانیتور انتظار دارد تولید دارو در ایران در طی چند سال آینده تحت تاثیر کاهش ارزش ریال، رشد قابل توجهی را شاهد باشد. این بدان معناست که داروهای تولیدی ایران در بازارهای بین المللی رقابتی تر خواهند شد و این فضای خوبی را برای افزایش تولید به تولید کنندگان دارو در ایران خواهد داد.
منبع: تنسیم
