فراتاب - گروه بین الملل: ۳۰ سال پیش در چنین روزی دیکتاتوری دستانش را بر دهان ۵ هزار کُرد حلبچه ای نهاد و با گرفتن نفسشان جانشان را در کمتر از چند دقیقه ستاند.
از آن زمان تا کنون همچنان سهم کُرد مرگ بوده است و آوارگی و جنگیدن با دژخیمان بشر!
انفال را فراموش کرده اید؟ زنده بگوری و کشتن ۱۸۲هزار کرد اعم از شیعه و سنی اش توسط بعث و در سکوت محض جهانیان! آلان کوردی را به یاد آوریم، زنان کُرد ایزدی به بردگی رفته را، سرهای از تن جدا شده مبارزین کوبانی را که در آسمان توسط داعشیان رقصانیده میشدند تا کودکان عفرینی که زیر آتش ارتش اردوغانی هرروز جان می دهند و ...
همه این اینان به خیال خود کردستان را اسیر میکنند، کردستان را سر می برند، کردستان را از نفس کشیدن وا میدارند و با گاز شیمیایی خفه می کنند، کرکوک و عفرین و ... را با تعریب و ترحیل و سیاست زمینهای سوخته از هویت تاریخیش می بُرند!
اما اما اما دیدید که چگونه صدام خود معدوم شد،
داعش در چشم بهم نهادنی تومار خلافت و جنایاتش درهم پیچیده شد،
ترکیه ضد و دشمن نوروز، تسلیم شد و خود امروز مدعی نوروز!
سوریه انکار کننده کُردها و میراننده هویت و زبان و فرهنگ کُردی، خود همچنان در دوزخ گرفتار گشته و ...
و از پس همه ی این مرگهای تمام نشدنی، این ظلم های بی پایان، این تراژدیها، همه این آوارگی ها، همه این بی کسی ها، همه این بربریت ها؛ حلبچه و کردستان همچنان نفس می کشند، ولو زخمی، ولو پردرد اما نمرده و نخواهند مرد و چونان کوههای تسخیرناپذیر و سربه فلک کشیده اش که قدمتی به درازای تاریخ دارد همچنان استوار خواهند ایستاد!
و همچنان در کردستان با روشنی آتش نوروز و پیشوازی از بهار صلح و مدنیت و با دمیدن به روح شادی و انسانیت، پایان زمستان پرستم و مملو از تباهی و سیاهی را همه زنان و مردانش دست در دست هم با چوپی و هلهله و هلپرکه به همگان نوید خواهند داد!
چوپی: دستمالی است نمادین که در رقص کُردی نفر اول و سردسته آن را در دست گرفته و می چرخاند
هلپرکه: به رقص دسته جمعی کُردی در زبان کُردی «هلپرکی» Hal par ke گفته می شود
اردشیر پشنگ - پژوهشگر مسائل خاورمیانه
بازنشر این مطلب با ذکر منبع «فراتاب» بلامانع است
