
فراتاب: لیندسی گراهام سناتور جنجالی و شناخته شده آمریکایی و از متحدین و دوستان نزدیک دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو در سن 71 سالگی درگذشت؛ این خبر از سوی دفتر و خانوادهاش و با صدور بیانیهای رسمی اما پرابهام اعلام شد در این بیانیه گفته شده او در اثر یک بیماری ناگهانی درگذشته و در عین حال خانوادهاش از مردم و رسانهها خواستهاند تا به حریم خصوصی او احترام بگذارند!
گراهام که از یکسو دو رشته روانشناسی و حقوق خوانده و سالها در امر وکالت و قضاوت مشغول به کار بود، از سوی دیگر کهنه سربازی با درجه سرهنگی بود که در هیچ جنگی شرکت نکرد اما در عین حال جنگطلبترین سناتور آمریکا طی دو دهه اخیر به شمار میرفت کسی که طرفدار استراتژی مداخلهگرایانه آمریکا در سیاست خارجی و بخصوص در قبال خاورمیانه بود!
او که یک جمهوریخواه نومحافظهکار با نگاهی شدیدا منفی و مواضعی رادیکال در قبال دشمنان آمریکا شناخته میشد تا سال 2017 از مخالفین ترامپ بود اما پس از دیدار با او به ناگاه تغییر موضع داد و از آن زمان تا لحظه مرگش به یکی از حامیان سرسختش تبدیل شد.
گراهام و خاورمیانه
«خاورمیانه» یکی از حوزههای مورد علاقه، پر سفر و پر موضع گراهام بود و در اینجا میتوان به برخی از مهمترین مواضع او در قبال ایران، اسرائیل، کُردها، ترکیه و ... اشاره کرد. گراهام معقد بود که آمریکا بایست همیشه در خاورمیانه حضور فعال نظامی و سیاسی داشته باشد. از نظر کلی او جمهوری اسلامی ایران را مهمترین تهدید امنیت منافع آمریکا در خاورمیانه میدانست، به اسرائیل با چشم مهمترین متحد آمریکا مینگریست، کُردها را شریکی قابل اعتماد برای واشنگتن برای مبارزه با تروریسم میپنداشت و مخالف هرگونه استراتژی مبنی بر عقبنشینی نظامی آمریکا از خاورمیانه بود چرا که آن را به سود ایران، روسیه و گروههای رادیکال تفسیم میکرد.
گراهام و جاایران
بیاغراق میتوان لیندسی گراهام را سرسختترین دشمن جمهوری اسلامی ایران دانست، او از گروههای اوپوزیسیون مخالف ایران حمایت فعال میکرد و به نوعی لابی آنها در واشنگتن و کنگره به شمار میرفت، تهران را «بزرگترین حامی دولتی تروریسم» میخواند دقیقا همان عبارتی که ترامپ آن را گاه به گاه تکرار میکند و از تحریمهای مختلف اقتصادی علیه ایران حمایت میکرد.
او طی دو جنگ 12 و 40 روزه نیز خواهان شدت عمل و تلاش برای سرنگونی جمهوری اسلامی بود و آشکارا مخالف آتشبس و صلح با مقامات جدید در جمهوری اسلامی بود.
لذا طبیعی است وقتی خبر مرگ او منتشر شد یک مجری تلویزیون در صدا و سیما با خوشحالی به مخاطبانش بگوید «لیندسی گراهام سناتور جنگ طلب و ضد ایران به درک واصل شد!»
گراهام و اسرائیل
لیندسی گراهام با توجه به نوع نگاه رادیکال و طرفداریاش از مداخلات نظامی در خاورمیانه، بطور طبیعی دیدگاهها و رابطه بسیار نزدیکی با شخص بنیامین نتانیاهو و لابی اسرائیل در واشنگتن داشت. او طی هر سال چندین سفر به اسرائیل داشت و در هر سفر مقامات مختلف اسرائیلی به آمریکا، از جمله میزبانان آنها به شمار میرفت.
همچنین در سنا خواهان افزایش حمایتهای مالی، نظامی و اطلاعاتی به اسرائیل بود و از جمله سناتورهایی بود که پس از حمله 7 اکتبر 2023 خواهان واکنش سرسخت اسرائیل به آن شد.
لیندسی گراهام و کُردها
روابط میان کُردها و ایالات متحده آمریکا طی یک قرن گذشته یکی از فاکتورهای موثر بر سرنوشت و وضعیت کُردها در خاورمیانه و امنیت منطقهای آن بوده است؛
از بیانیه 14 مادهای ویلسون که به امضای معاهده سور (1920م) و امکان استقلال کردستان منجر شد و بلافاصله سیاست کنگره مبنی بر انزواگرایی آمریکا که باعث خروج ویلسون و آمریکا از سیاست بینالملل که از مهمترین علل از دست رفتن فرصت استقلال کردستان پس از سقوط امپراتوری عثمانی و انکار حقوق کُردها در پیمان لوزان (1923) شد تا سیر حوادث و تحولات مختلف و متعدد در نقاط مختلف خاورمیانه که بطور مستقیم و غیرمستقیم با سرنوشت کُردها در ارتباط بود.
در این سالها که کلماتی شبیه کُرد، کردستان، پیشمرگه و... بطور مستمر از زبان روسای جمهور مختلف و دیگر مقامات آمریکایی عمدتا به عنوان یک دوست و متحد در برابر تروریسم و رادیکالیسم در خاورمیانه تکرار شده است، اما هیچگاه آنان به چشم یک متحد استراتژیک به آنها نگاه نکردهاند! لذا در لحظات استراتژیک و نقاط عطف مورد نظر کُردها ،از جمله رفراندوم استقلال اقلیم کردستان از عراق (2017)، اشغال عفرین توسط ترکیه (2019) و یا ایجاد سیستمی فدرال و غیرمتمرکز در سوریه (2024) آمریکا از کُردها حمایت نکرده و به صراحت اعلام کرده مخالف هرگونه ترسیم مرزهای جدید یا بیثباتی بیشتر در منطقه است.
در این بین لیندسی گراهام اگرچه در سیاست کلی آمریکا در قبال کُردها همراه کاخ سفید و وزارت خارجه این کشور بود اما در عمل از معدود سناتورهایی بود که به صراحت از کُردها حمایت میکرد، از جمله حمایت از تقویت جایگاه و وزن بازیگری حکومت اقلیم کردستان عراق و نیز مخالفت با دست کشیدن آمریکا از اتحاد و حضور مشترک نظامی با کُردها بخصوص در سوریه.
گراهام از جمله سناتورهایی بود که در سال 2019 با ایجاد فشاری قابل توجه باعث بازنگری ترامپ در فرمانش مبنی بر خروج نیروهای آمریکایی از کردستان سوریه (روژئاوا) شد. او کُردها را «قابل اعتمادترین متحد آمریکا در مبارزه با داعش» میدانست هرچند عمدتا نه از منظر انسانی و حقوق بشر بلکه از منظر دیدگاه امنیتی و سیاسی از کُردها حمایت میکرد و ترک یا کاهش حمایت از آنها توسط دولت واشنگتن را باعث کاهش اعتبار آمریکا در نزد دیگر متحدانش در سراسر جهان میدانست لذا از جمله یکی از آخرین کارهایی که در آخرین ماههای قبل از مرگش کرد ارائه طرح «حفاظت از کُردها» "Save the Kurds Act" بطور مشترک با سناتور ریچارد بلومنتال بود که هدف آن حمایت از نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) و تحریم علیه عاملان حمله به آنها بود. به همین دلیلم هست مرگ او باعث واکنش گسترده میان رهبران مختلف کُرد از مسعود و نیچیروان و مسرور بارزانی در اقلیم کردستان تا ژنرال مظلوم عبدی (کوبانی) در روژئاوا و ... شده است.
گراهام و ترکیه، سوریه و عراق
گراهام مجموعه روابط آمریکا و ترکیه را استراتژیک میدانست اما بارها علیه سیاستهای ضد کُردی دولت ترکیه مواضع انتقادی سرسختانه گرفت ترکیه را در قبال این سیاستهایش به تحریم تهدید میکرد.
درباره عراق و سوریه
او مخالف خروج شتابزده نیروهای نظامی و تاکتیکی آمریکا از عراق و سوریه بود و معتقد بود که آمریکا بایست حضور بلند مدتش را در بینالنهرین و شامات حفظ کند تا موازنه در آنجا به نفع روسیه و ایران تغییر نکند.
زندگینامه «لیندسی اولین گراهام» در یک نگاه
1955: تولد در سنترل در کارولینای جنوبی
1977: لیسانس روانشناسی از دانشگاه کارولینای جنوبی
1981: لیسانس حقوق از دانشگاه کارولینای جنوبی
1982: استخدام به عنوان قاضی نظامی در نیروی هوایی ارتش آمریکا
1984: دادستان و وکیل قضایی نیروهای مسلح آمریکا در اروپا
1993 تا 2003: نماینده مجلس نمایندگان آمریکا
2003 – 2026: نماینده مجلس سنای آمریکا
2004: دریافت درجه سرگردی از جورج بوش
2014: دریافت درجه سرهنگی و مدال ستاره برنزی
2026 (11 ژوئیه): درگذشت در واشنگتن دیسی در سن 71 سالگی به علت بیماری ناگهانی، لازم به ذکر است او هرگز ازدواج نکرد و مادرش را در 52 سالگی و پدرش را نیز در 69 سالگی از دست داده بود و از آن زمان سرپرست خواهرش در جوانی شده بود.
نویسنده: اردشیر پشنگ
بازنشر این مطلب با ذکر منبع «فراتاب» بلامانع است.
